...προς τα πίσω

Μεγάλος ο διάλογος για την παιδεία. Για την ακρίβεια κρατάει όσο υπάρχει ο ανθρώπινος πολιτισμός (και κατέκτησε το στάδιο της ομιλίας). Επίκαιρο θέμα επίσης, πώς να μην είναι άλωστε.

Πολλές απόψεις συγκρούονται στην αρένα της δημοκρατίας, την οποία συχνά πυκνά επικαλείται κανείς πριν καν προλάβει να ολοκληρωθεί ούτε ένας γύρος επιχειρημάτων. Είμαστε άλωστε όλοι τόσο καλά ενημερωμένοι και γνώστες του θέματος, όπου στην ατράνταχτη ακεραιότητα των επιχειρημάτων μας, οι συνομιλητές μεταμορφώνονται σε βάρβαροι που στερούνται δημοκρατικών αισθημάτων.

Παρατείνεται κατ'αυτό τον τρόπο επι μακρών όχι μόνο το πρόβλημα, αλλά και η αδυναμία να δούμε με νηφαλιότητα την πραγματική κατάσταση. Ποιά είναι αυτή;

Υπομείνετε παρακαλώ το μαρτύριο να ακολουθήσετε μια εξαιρετικά προωθημένη σκέψη. Όπως είπε και ένας αγαπητός φίλος, αν δούμε έναν ελέφαντα μέσα σε ένα δωμάτιο, μπορούμε να συζητάμε για τους τρόπους του, αν ακουμπάει τους αγκώνες στο τραπέζι, αν είναι sic το ρουχαλάκι που φορεί. Το γεγονός της ύπαρξης του ελέφαντα, απασχολεί ολίγους...

Στο δια ταύτα, εδώ και λίγο καιρό, το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας, δεν έχει πρόσβαση στα διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Οι βιβλιοθήκες των πανεπιστημίων της χώρας, συμμετέχουν στους διεθνείς οργανισμούς όπου και δημοσιεύονται οι τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της επιστήμης, με τη μορφή των επιστημονικών δημοσιεύσεων. Για την συμμετοχή αυτή υπάρχει κόστος. Εδώ και λίγο καιρό, τα λεφτά ετελείωσαν και πλέον δεν υπάρχει πρόσβαση στις δημοσιεύσεις.

Για να το κάνουμε πιο λιανά, το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει λεφτά (!) να πληρώσει τις συμβάσεις των βιβλιοθηκών με αποτέλεσμα το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας της χώρας να αποκλειστεί από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις.

Μετά από αυτό νομίζω ότι τα λόγια περιττεύουν... Όποιος πει κάτι για τις βιβλιοθήκες, μάλλον είναι κακοπροαίρετος...

Περισσότερα μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.heal-link.gr/

Filed under: blurbing, οξύ, ΜΠΑΜ, χαος