...βάσει επιστημονικών ερευνών

Βρίσκομαι σε μια περίεργη κατάσταση, που επαναλαμβάνεται με συνεπή περιοδικότητα. Στο πλαίσιο των προγραμματικών ονείρων για το νέο έτος, αποφάσισα να την αντιμετωπίσω. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι σκέφτηκα, και στρώθηκα στο ψάξιμο.

Η έρευνα ήταν αποτελεσματική και η περίπτωσή μου, εντάσσεται στο σύνδρομο ΛΔΔ. Σε περίπτωση που αναζητήσει κανείς περαιτέρω πληροφορίες, ας χρησιμοποιήσει και τον όρο τρήδελτα με την ανορθόγραφη διατύπωση γίνεται παραπομπή στο κεφαλαίο γράμμα Λ που μοιάζει με το Δ.

ΛΔΔ ή αλλιώς "Λανθάνουσα Διαύγεια Δημιουργικότητας" και πρόκειται περί συνδρόμου το οποίο και θα αναλύσσω στη συνέχεια. Στην επιστημονική βιβλιογραφία βρίσκουμε το παρακάτω:

Erroneous Creativity Clarity: Mental state of mind occuring during conditional working conditions whereas bursts of clarity are followed with visions of pioneer ideas mostly irrelevant to the current work subject.[Fearcha et al.]

Και αυτό ήταν το πρελούδιο του συνδρόμου. Φανταστείτε λοιπόν, ότι διαβάζετε για την εξεταστική, κάνετε μια εργασία ή κάτι αντίστοιχο και οι πάσης φύσεως προθεσμίες και υποχρεώσεις κινούνται σε τροχιά σύγκρουσης... ναι, με εσάς.

Η αναφερθείσα κατάσταση τείνει να εξαντλεί το πνεύμα ή να βρίσκεται σε ανία, που αποδίδεται στην παρατεταμένη ενασχόληση με το ίδιο αντικείμενο. Μέσα σε αυτή την προσπάθεια, κρύβονται και κάποιες στιγμές, κάποια διαλείμματα διαύγειας, που κάποιες ρηξικέλευθες ιδέες διεγείρουν ξανά τον εργάτη του μυαλού σας, που σε αρμονία με την ψυχική ανάταση που συνοδεύει το αίσθημα αυτοσυνείδησης (συσσωρεύονται τα στοιχεία του ΛΔΔ).

Κάποιοι βιαστικοί μπορεί να θεωρήσουν ότι στην περίπτωση αυτή έχουμε απλά διάσπαση προσοχής, ..., αλλά σφάλλουν. Αρχικά η ιδέα μπορεί να φαίνεται χαριτωμένη, ένα χαμόγελο σκίζει το πέπλο της ανίας και τα κουρασμένα μάτια φωτίζονται ξανά. Και το φλερτ με τη σκέψη, από μια επιπολαιότητα συν το χρόνω γίνεται ένα ευχάριστο διάλειμμα.

Τότε αρχίζουν τα δύσκολα. Ο χρόνος κυλάει, το καθήκον καλεί και κάθε άλλη δραστηριότητα "πρέπει" να μπει σε δεύτερη μοίρα. Αυτή είναι και η δεύτερη φάση του συνδρόμου κατά την οποία το φλέρτ μετατρέπεται σε προβληματισμό για την αξία ή όχι της ιδέας, "πρέπει να τη σημειώσω;", "θα το σκεφτώ καλύτερα αύριο...", "μετά την εξεταστική βλέπουμε..." και τέτοια...

Η τρίτη φάση του συνδρόμου ολοκληρώνεται στην διαδικασία εκτίμησης της αξίας της ιδέας, σε μια φαινομενικά αδιέξοδη κατάσταση που προσπαθούμε να αποφύγουμε τις προηγούμενες τετριμμένες διατυπώσεις. Και η παγίδα της δημιουργικότητας έχει στηθεί: αν πράγματι η ιδέα χαρακτηρίζεται ως φαεινή, η εξέτασή της ώς τέτοια δημιουργεί μια ολόκληρη σειρά από σκέψεις, συνειρμούς και νέα πεδία προβληματισμού. Και αυτή η διαδικασία που θρέφει το δημιουργικό δαιμόνιο, εμφανίζεται τη λάθος στιγμή, τη στιγμή της εξεταστικής και συναφών δραστηριοτήτων.

Ο αναδυόμενος προβληματισμός - δίλλημα, μπορεί να αποκτήσει και λογοτεχνικές διαστάσεις, ιδίως όταν συμβαίνει επί μακρών. Κατά την έρευνά μου, ανακάλυψα την ύπαρξη διαφόρων οργανώσεων που μεριμνούν για ανθρώπους που πάσχουν από το σύνδρομο ΛΔΔ. Λειτουργούν κάτω από το όνομα AC - Anonymous Creatorics.

Αυτοί που λέτε έχουν διάφορες μεθόδους για την αντιμετώπιση του συνδρόμου. Αρχικά βέβαια πρέπει να εντοπιστεί και η συχνότητά του να απαιτεί κατάλληλους χειρισμούς. Προτείνεται η χρήση σημειωματάριου, με τη σημείωση ότι τούτο θα ενημερώνεται και θα κοινωνείται. Φήμες θέλουν μέλη της AC, πάσχοντες απο ΛΔΔ να έχουν συμμετοχή σε δημιουργικά project ανά τον κόσμο.

Επιστροφή στη δουλειά τώρα...

Κάθε αναφορά ή παραπομπή σε πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι σκόπιμη, αν και φανταστική.

Filed under: blurbing, δημιουργία, ΛΔΔ, motive